25 Νοε 2011

Digging

Από ένα «προβολή ως» στο facebook και το ξάφνιασμα γι' αυτό που είδα, βρέθηκα να σκαλίζω το παρελθόν ετών σε διάφορα blogs. Για κάποια από αυτά δεν ήξερα την ύπαρξή τους διότι όταν εκείνα «άνθιζαν» εγώ ήδη, ουσιαστικά, είχα αφήσει το άθλημα.
Μαλάκα.
Όταν ξεθάβεις, ας είσαι τουλάχιστον προετοιμασμένος για τους σκελετούς που θα βρεις.
Δεν είναι «δικοί σου», αλλά κάποιοι έχουν τη δύναμη να σε ζωντανέψουν ή να σε σκοτώσουν με ευκολία. Κάποιοι με ένα μαγικό τρόπο κάνουν και τα δύο ταυτόχρονα.
Γέλασα. Θύμωσα. Στεναχωρήθηκα. Λυπήθηκα. Θαύμασα.
Χάρηκα. Χάρηκα γιατί αν ήμουν εκεί, τότε, θα είχα -σχεδόν- μισήσει.
Ζήλεψα. Ζήλεψα αισθήματα, σκέψεις, επιθυμίες, εκφράσεις, ίσως λίγο και τη γυναίκα που ήταν η αιτία γι' αυτά.

Πίσω όμως, στο 2011.
Οι σκελετοί ξαναθάφτηκαν και αφήνονται στην ησυχία τους.




2 σχόλια:

ellinida είπε...

ας πάνε στην ευχή!
φιλιά

confused είπε...

Να πάνε, να πάνε ;)
μουτς